WHS heeft zich op overtuigende wijze weten te winnen in Bergen op Zoom. Op bezoek bij MOC’17 werd met 2-4 gewonnen, na een ijzersterke eerste helft waarin de groen-witten het verschil al grotendeels maakten. Met hoge druk, veel energie en uitstekend combinatievoetbal werd MOC’17 lange tijd de wil opgelegd.
Een opvallende naam in de basisopstelling was die van Machiel den Engelsman. De “Tank” had eerder besloten te stoppen bij WHS 1, maar kwam terug op dat besluit en sloot afgelopen week weer aan bij de selectie. Hij begon direct in de basis als rechts centraal achterin en bracht daarmee niet alleen zijn fysieke kracht, maar ook direct de nodige diepgang en rust in de ploeg.
Trainer en staf hadden bovendien een duidelijke opdracht voor Stijn Bevelander. Hij moest als linksback de op een Arjen Robben-manier spelende MOC-aanvaller Giovanni Moerland aan banden leggen. Stijn kweet zich uitstekend van zijn taak en speelde Moerland volledig uit de wedstrijd, de laatste liet zich dan ook in tweede helft wisselen wat grotendeels de verdienste was van Stijn. Daardoor schoof Bjorn Bolier naar de linker centrale positie, terwijl Mees Bevelander rechts achterin een dijk van een wedstrijd speelde. Bjorn had weer zo’n middag van gewoon zijn mannetje uitschakelen en als het niet anders opgelost kon worden “roste” hij de bal de woonwijk in. In dergelijke wedstrijden kan dit een functionele oplossing zijn.
Vanaf het eerste fluitsignaal was duidelijk dat WHS er vol bovenop zat. De groen-witten zetten MOC’17 hoog onder druk en de thuisploeg had zichtbaar moeite om daar onderuit te voetballen. MOC speelde de bal vooral rond op ruime afstand van het doel van Armando de Witte, terwijl WHS met veel energie en overtuiging de duels aanging.
In de 12e minuut werd het overwicht beloond. Na een schitterende dieptebal van Machiel werd Arjen de Heer de ruimte ingestuurd. De aanvaller bleef uiterst koel en schoot de bal op fraaie wijze achter de MOC-doelman: 0-1.
WHS bleef daarna de bovenliggende partij en acht minuten later viel ook de tweede treffer. Joost van Dijke, die deze middag een sterk optreden afleverde, kreeg de ruimte om van ruim buiten het zestienmetergebied uit te halen. Zijn schot was perfect geplaatst en verdween via de binnenkant van de paal tegen de touwen: 0-2. Een smetje op de verder uitstekende eerste helft was het uitvallen van Quincy Hoek. Vanwege een rugblessure kon hij niet verder en werd hij vervangen door Luka Jansen.
De groen-witten lieten zich echter niet van de wijs brengen. Kort voor rust werd Jens Elenbaasde diepte ingestuurd. Zoals zo vaak bleek maar weer: Jens op snelheid is simpelweg niet in te halen. Hij rondde de aanval uitstekend af en tekende voor de 0-3. Met die comfortabele voorsprong ging WHS aan de thee.
MOC komt beter uit de kleedkamer
Dat MOC-trainer Henk Vos niet van plan was om zich zomaar gewonnen te geven, werd direct na rust duidelijk. Hij kwam al snel met schrift en pen uit de kleedkamer en het leek wel alsof hij aan de tekentafel had gezeten om zijn ploeg opnieuw neer te zetten.
Die aanpassingen hadden effect. WHS werd in het eerste kwartier na rust meer teruggedrongen en MOC’17 kreeg weer het gevoel dat er iets te halen viel. Een kwartier na de hervatting resulteerde dat in de aansluitingstreffer: 1-3. De thuisploeg rook bloed, maar Joost van Dijke dacht daar duidelijk anders over. Na 25 minuten in de tweede helft stuurde hij Arjen de Heer aan de rechterkant de diepte in. Arjen, die geweldig in de wedstrijd zat, zag vervolgens dat zijn maatje Jens Elenbaas het gas opentrok. Op precies het juiste moment volgde de pass en Jens liet opnieuw zien waarom hij op snelheid nauwelijks te verdedigen is. Met een schitterende afronding maakte hij er 1-4 van. Daarmee leek de wedstrijd beslist, al wist MOC’17 tien minuten voor tijd nog een tweede treffer te maken: 2-4. Verder liet WHS het niet komen. De groen-witten hielden stand en trokken de overwinning professioneel over de streep. Leon de Witte wisselde in de 55e minuut Mauro van As voor Tom de Ruiter. Mauro, de lichtvoetige snelle vleugelaanvaller, had voor rust net als de overige spelers ontzettend veel arbeid verricht. Zeker nu hij net terug is van een langdurige blessure moet je daar zorgvuldig mee omgaan
Verder een opvallende prestatie was deze middag voor stofzuiger Jordy Kaat, wat heeft hij de nodige kilometers en vuile meters gemaakt in belang van zijn team. Mede door zijn arbeid gaf dit zijn medespelers meer mogelijkheden. In het laatste kwartier kregen Valentijn Coehorst en Joep den Ouden nog speeltijd. Zij kwamen binnen de lijnen voor spelende Joost van Dijkeen Jens Elenbaas.
Chapeau voor WHS
Een dik verdiende overwinning voor WHS, waarbij vooral de collectieve prestatie eruit sprong. De verdediging stond als een huis, het middenveld bracht de nodige energie en voorin werd de ruimte die MOC bood uitstekend benut. De terugkeer van Machiel den Engelsman gaf de ploeg direct extra power, rust en diepte. Chapeau aan alle WHS-spelers én de staf. Een collectief schitterende prestatie, met een 2-4 overwinning als prachtige beloning.
